Piruze ve Oğulları
Sayfa Sayısı: 416
Alfa Yayıncılık
2014
19 tl
Kitap Tanıtımı
Bu hayatta her şeyin bir bedeli vardı. Büyük sevdaların bedeli büyük acılardı, büyük hırsların bedeli büyük kayıplardı, büyük umutların bedeli yalnızlık dolu uzun yıllardı. Ama her şeyden önemlisi masumiyetin de bedeli ağırdı, zalimliğin de...
Derlermiş ki, bazı hayatlar zaman içinde bağlıdır birbirine. Çağlar içinde yankı bulan, eski bir çareyle zincirlidir ötekine.
Bazı hikâyeler sadece onu anlatabilecek olanların başından geçer. Fakat pek azımız bunu yaşarken bilebilir. Yaşadığı acı gerçeklerden kurtulmak için Şamlı bir kocanın elinden Türkiyeye kaçan Piruze için bir anda karanlığın en koyu noktasında bir ışık yükselmeye başlar, Amer!.. Oğlu Ameri görmek, sarılmak, kokusunu içine çekmek... Sonra İmad... Daha sonra da Rami... Onca hasretle geçen hüzünlü yılların ardından Piruze için belki de hiç uyanmak istemeyeceği tatlı bir rüya başlıyordu...
İncir Kuşları, Piruze/Şamda Bir Türk Gelin, Şahika&Feraye gibi çok okunan kitapların yazarı Sinan Akyüz'ün kaleminden Piruze'nin, oğullarına kavuşma hikâyesini soluk soluğa okuyacaksınız...
Kitap Yorumu
İlk kitap benim için tam anlamıyla sinir harbi şeklindeydi. Eğer almamış olsaydım bu kitabı kesinlikle ama kesinlikle okumazdım. Hazır elimde varken hemen okuyayım dedim.
Piruze üç oğlu ile birlikte kaçmaya çalışırken arkadaşının ihbarıyla çocuklarını bırakıp kaçmak zorunda kalır. Suriye yasalarına göre eşinin izni olmadan çıkamayacağı için ufak tefek rüşvetlerle kendini Türkiye’de bulur. O andan itibaren yaşadıklarını tesadüfen karşılaştığı, İngiltere’de aynı sınıfta okuduğu arkadaşı Kim’e anlatır. Burada küçük bir parantez açmak istiyorum, Kim’i buraya atan Ömer rüzgarını fazlaca merak ettim.
Eğer kadınsanız hayat zor. Hele ki dul bir kadınsanız bu zorluk iki katına çıkıyor. Tacizden tutun da yalnızlığınıza kadar uzanan geniş bir dert yelpazesi var. Piruze, oğullarının hasretiyle yanıp tutuşur. Birkaç kez görmeye gider ama birinde hapse atılır, bir diğerinde yine öldüresiye dövülür. O zaman anlar ki bu dünyada konuşan tek şey paradır. Tüm kederini bir kenara bırakır ve işine dört elle sarılır, ciddi bir para kazanır. Boşanmasına yardım eden avukat Enver’e de gönlünü kaptırıp, onunla evlenir. Bunda zorluk içinde bu derece sivrilebilmek ciddi bir azim işi. Buraya kadar ki kısmı kesinlikle takdir edilesiydi.
İşletmesine tesadüfen gelen genç bir kadın onu oğluna götürür. İlk oğlu olan Amer onu zaten affetmeye dünden razıdır. Sırasıyla Rami ve İmad da annelerini affeder. Benim için sorun burada başlıyor işte. Arada yirmi bir yıllık bir hasret varken her şeyin bu kadar kolay olması çok inandırıcı gelmedi. Dahası annelerinin anında pahalı hediyeler alması -ki bunlar araba, ev falan- ve çocukların bunları hemen kabul etmesi aralarındaki ilişkiyi bir anlamda metalaştırdı, bu durumdan oldukça rahatsız oldum.
Kitabın anlatımını yavan buldum. Daha önce okumuş olduğum “İncir Kuşları” kitabındaki tadı alamadım. Kitap fazla bir olay üzerine değil, duygu üzerineydi. Sonuçta evlat hasretiyle yanan bir kadın vardı ki onun acısını benim gözlerimi doldurmaya yetmedi. Ben ki ağlayan birini görünce kendimi tutamayan biriyim.
Uzun sözün kısası ne Piruze’yi ne de Piruze ve Oğulları’nı sevebildim. Benim için ikisi de vasatın altında kaldı. Aslında kitaba haksızlık etmek de istemiyorum, çünkü bu gerçek bir hikaye. Ama olay çok sinir bozucu ve anlatımı da fazla basit. Benim için tam anlamıyla hayal kırıklığı oldu her iki kitap.
Piruze üç oğlu ile birlikte kaçmaya çalışırken arkadaşının ihbarıyla çocuklarını bırakıp kaçmak zorunda kalır. Suriye yasalarına göre eşinin izni olmadan çıkamayacağı için ufak tefek rüşvetlerle kendini Türkiye’de bulur. O andan itibaren yaşadıklarını tesadüfen karşılaştığı, İngiltere’de aynı sınıfta okuduğu arkadaşı Kim’e anlatır. Burada küçük bir parantez açmak istiyorum, Kim’i buraya atan Ömer rüzgarını fazlaca merak ettim.
Eğer kadınsanız hayat zor. Hele ki dul bir kadınsanız bu zorluk iki katına çıkıyor. Tacizden tutun da yalnızlığınıza kadar uzanan geniş bir dert yelpazesi var. Piruze, oğullarının hasretiyle yanıp tutuşur. Birkaç kez görmeye gider ama birinde hapse atılır, bir diğerinde yine öldüresiye dövülür. O zaman anlar ki bu dünyada konuşan tek şey paradır. Tüm kederini bir kenara bırakır ve işine dört elle sarılır, ciddi bir para kazanır. Boşanmasına yardım eden avukat Enver’e de gönlünü kaptırıp, onunla evlenir. Bunda zorluk içinde bu derece sivrilebilmek ciddi bir azim işi. Buraya kadar ki kısmı kesinlikle takdir edilesiydi.
İşletmesine tesadüfen gelen genç bir kadın onu oğluna götürür. İlk oğlu olan Amer onu zaten affetmeye dünden razıdır. Sırasıyla Rami ve İmad da annelerini affeder. Benim için sorun burada başlıyor işte. Arada yirmi bir yıllık bir hasret varken her şeyin bu kadar kolay olması çok inandırıcı gelmedi. Dahası annelerinin anında pahalı hediyeler alması -ki bunlar araba, ev falan- ve çocukların bunları hemen kabul etmesi aralarındaki ilişkiyi bir anlamda metalaştırdı, bu durumdan oldukça rahatsız oldum.
Kitabın anlatımını yavan buldum. Daha önce okumuş olduğum “İncir Kuşları” kitabındaki tadı alamadım. Kitap fazla bir olay üzerine değil, duygu üzerineydi. Sonuçta evlat hasretiyle yanan bir kadın vardı ki onun acısını benim gözlerimi doldurmaya yetmedi. Ben ki ağlayan birini görünce kendimi tutamayan biriyim.
Uzun sözün kısası ne Piruze’yi ne de Piruze ve Oğulları’nı sevebildim. Benim için ikisi de vasatın altında kaldı. Aslında kitaba haksızlık etmek de istemiyorum, çünkü bu gerçek bir hikaye. Ama olay çok sinir bozucu ve anlatımı da fazla basit. Benim için tam anlamıyla hayal kırıklığı oldu her iki kitap.
Puanım ise;
